BEKLEMEK

 


Sonsuza uzanan koridorlarda, yankılanan bir sestir ruhum... Aşina olduğu kayıp hislere teşne, çölde su arayan eller kadar çaresiz... Kıvrılan görüntüsü bitmeyen cümlelerin sonuna konan virgüldür, mumun ardında bekleyen rüzgarda savrulur durur... Beklemek, ne kadar sancılıdır şimdilerde...