İHTİMAL

Gecenin rengine boyandığında her yer, sessizlik kuyusunun en dibini mesken eder kendine gönlüm. kaldırıp da baktığım semada sönük ışıldar yıldızlar. beyazdır artık soğuğun rengi, düşer bir bir aşağıya... soğukla beraber saplanır ruhuma bir düşünce; senle olmak kardan adamın ateşi tutması kadar mümkündü belki de o bile değil...