Bir akşam üzeri, ellerim semaya açıktı. edilen duanın "amin"i düşüyordu avuçlarıma ve neden sonra soğukluk zorluyordu ruhumun pencerelerinden girmek için içeri. bir nefesle buğulandı saydam duvarlarım ve sana dair bir kalple ısıtıyorum kendimi, belirsiz bir elin çizmiş olduğu buğuda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder