Kapalı, her şeye kapalı loş odalar. güneş küskünü pencerelerden gelmiyordur hüzmeler. ruha aydınlık veren bir ilhama kapalı göz, kulak... Derin sessizlikte birbiri içinde tüm duygular ve cedelleşir umut yeis ile... Baş, aşağılara eğilir, sanmayın ki izler yerdeki motifleri... Gömülür kasvetli iç alemine akıl, idrak... Görürdü eğer başını kaldırabilseydi, gölgesini hissettiren eli... Heyhat kaç ruh, ten kafesinde solup gitti tenhalarda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder